Historia

Szadłowice, zwane dawniej Szawłowice to jedna z najstarszych wsi kujawskich. Wieś leży przy drodze krajowej nr 15 w odległości 7 km od Gniewkowa i tyleż samo od Inowrocławia. Najwcześniejsze pisane wzmianki pochodzą z 1288 roku, kiedy to Mikołaj – kasztelan wiski i inowrocławski podarował wieś biskupom włocławskim. Była ich własnością do około połowy XIX wieku, kiedy dokonano sekularyzacji dóbr i wcielono ją do domeny inowrocławskiej.

Pierwsza parafia została erygowana w 1326 roku i należała do dekanatu gniewkowskiego. Pierwszy drewniany kościół zbudowano około 1326 roku pod wezwaniem św. Bartłomieja, następnie po spaleniu świątyni, około roku 1597 zbudowano nowy kościół. Po zniszczeniu i tego kościoła, biskup włocławski Antoni Ostrowski i proboszcz szadłowicki Jan Borucki postawili w 1763 roku nowy drewniany kościół. Świątynia ta została policyjnie zamknięta 13 września 1885r. z uwagi na bezpieczeństwo wiernych. Za materiał uzyskany z rozbiórki Ks. proboszcz Maksymilian Matuszewski (1887 – 1898) zbudował tymczasowo drewniany barak służący jako kaplica. Wiosną 1890 roku przystąpiono do budowy nowego kościoła z cegły palonej w stylu neogotyckim. Prowadził ją pan Felsch z Inowrocławia. W trakcie budowy powiększono zakrystię oraz zmieniono projektowaną podłogę ceglaną na posadzkę. W końcu 1890 roku zakończono budowę, a organmistrz ze Śląska Jan Spiegel wykonał i zamontował nowe organy zamówione przez parafian za 2884 marki . Konsekracja kościoła odbyła się 1891 roku, natomiast ołtarz główny w stylu neogotyckim został konsekrowany 30 lipca 1897 roku przez ks. Biskupa Sufragana Andrzejewicza. W ołtarzu zamurowano relikwie męczenników: św. Klemensa – papieża, i św. Wojciecha – biskupa. Ołtarz główny wystawiono na tle witraża pochodzącego ze starego kościoła, przedstawiającego św. Bartłomieja. Witraż ten przez długie lata zakryty był obrazem Najświętszej Panny Marii Niepokalanie Poczętej, w stylu barokowym.  W 1912 roku została wykonana polichromia w prezbiterium przez malarza artystę p. Rutkowskiego. Została ona odnowiona w 1923r. przez malarzy z Gniewkowa – braci Gołaszewskich. Na ścianach bocznych prezbiterium znajdują się: po lewej stronie przedstawione jest Wniebowstąpienie Pańskie , a po prawej stronie przedstawione jest Wniebowzięcie N.M.P. W 1953 roku obraz N.M.P. Niepokalanie Poczętej przeniesiono do ołtarza w południowej nawie. Na ołtarzu głównym znajdują się namalowane postacie czterech Ewangelistów. Pierwsze malowanie kościoła wykonano w 1921 roku. Od 1931 roku proboszczem w Szadłowicach został ks. kanonik Piotr Fibak, wielce zasłużony obrońca wiary i polskości podczas II wojny światowej. Był jedynym kapłanem obsługującym dekanat gniewkowski. Jego śmierć w 1945r. parafia uczciła tablicą marmurową umieszczoną w zachodniej ścianie nawy głównej. W okresie wojny kościół jak i budynki plebanii zostały poważnie uszkodzone, a wyposażenie świątyni skradzione i zniszczone. Od 30 marca 1945r. zarząd parafii objął ks. kan. Antoni Węsierski- kapłan uchodźca z diecezji Lwowskiej, który w uznaniu za swą pracę w diecezji lwowskiej miał prawo noszenia Rokiety i Mantoletu. Po zakończeniu II wojny światowej kościół i budynki plebańskie znajdowały się w opłakanym stanie. Nowy administrator przystąpił do naprawy zniszczeń w miarę uzyskanych środków z  parafii. Dnia 20 marca 1950r weszła nowa ustawa o przejęciu  na rzecz państwa dóbr tzw. martwej ręki o utraceniu proboszczom gospodarstw rolnych i utworzeniu Funduszu Kościelnego. Na mocy tej ustawy komisja przejęła 121,11 ha 60 arów  ziemi należącej do probostwa. Na życzenie parafian postanowiono wykonać polichromię wnętrza świątyni. Pracy tej podjął się Paweł Słomski z Bydgoszczy wg. projektu profesora Władysława Drapiewskiego z Pelplina. Podczas prac wzmocniono łuki i sklepienia zarysowane w czasie detonacji bomb i amunicji na lotnisku w Latkowie /w 1945 roku/. Następnie zostały odnowione symbole eucharystyczne, symbole Trójcy Przenajświętszej, symbole czterech Ewangelistów Maryjne i inne motywy dekoracyjne. Odnowione zostały ołtarze boczne, ambona, chrzcielnica, konfesjonały, chór muzyczny z organami, ławki. Prace trwały z przerwami do 31.08.1958r.

3.IX.1957r. przybył do parafii na 2 dniową wizytację kanoniczną Ks. Kardynał Stefan Wyszyński – Prymas Polski. Po śmierci proboszcza ks. A. Węsierskiego 29.VI.1953r. kilku innych księży obejmowało probostwo. Od września 1964 roku proboszczem został ks. Albin Obiegły, który dokonał wielu zmian podczas swojej posługi w parafii:

1969r.- przebudowa prezbiterium i nowy ołtarz główny

1972r. – radiofonizacja kościoła

1975r. – 24 sierpnia poświęcono nową kaplicę na cmentarzu parafialnym

1979-85 – renowacja wnętrza kościoła

16.XI.1980r. – zakończono budowę groty z figurą M.B. Królowej Świata

1985r. – założono nową instalację oświetleniową, odgromową i nagłośnieniową w miejsce starej spalonej przez piorun.

W kolejnych latach dokonano także wiele poważnych remontów i inwestycji od dnia 1 lipca 1988 roku, kiedy został nowym proboszczem w parafii ks. Ireneusz Oliwkowski.

1989 – remont dachu wieży kościelnej

1989 – wmurowanie tablicy pamiątkowej w kruchcie kościoła, poświęconej ks. Ignacemu Posadzemu, zasłużonemu współtwórcy Towarzystwa Chrystusowego dla Polonii Zagranicznej, Synowi naszej Parafii

1990 – zakończenie remontu  korpusu wieży kościelnej pokrycie blachą miedzianą

1990 – 30 maja na 100 lecie świątyni, Mszę św. sprawował Ks. Kard. Józef Glemp

1999 – wstawienie nowych ławek jesionowych do kościoła

2000 – malowanie kościoła

2000 – częściowy remont więźby dachowej i położenie nowej dachówki

2001 -fugowanie wieży kościelnej

2001 – parafia obchodziła 16. XII. 675 lecie istnienia

2002 – podświetlenie kościoła zewnątrz

2003 – nowe ogrodzenie  stalowe wokół kościoła

2003 – uruchomienie zegara na wieży kościelnej – nowa automatyka i instalacja

2005 – 12 kwietnia kościół został wpisany do Zabytków Kultury Województwa Kujawsko-Pomorskiego

2005 – położenie  nowej posadzki granitowej w kościele

2007 – nowe nagłośnienie w kościele

2009 – odtworzenie polichromii z 1912 r, na ścianie wschodniej prezbiterium kościoła wykonanej przez konserwatora p. Grażynę Szczerbińską z Torunia

2009 – pozłocenie tabernakulum i ołtarza

2009 – położenie kostki granitowej przed wejściem głównym i bocznym do kościoła oraz schodów granitowych

2009 – wstawienie nowych drzwi dębowych głównych, bocznych i na wieżę w kościele

2010 – wymiana rynien na całym kościele

2012- odrestaurowanie witraża św. Bartłomieja na ścianie wschodniej

2012 – I etap konserwacji elewacji ściany wschodniej kościoła przez Pracownię Konserwatorską SECCO – Anna Jaguś z Torunia

2013 – remont i wymiana częściowa elementów konstrukcji dachu kościoła przez PHU „WITBUD”- Ireneusz Winiarski ze Skalmierowic

2013 – jubileusz 25-lecia pobytu na parafii ks. proboszcza Ireneusza Oliwkowskiego

2014 – remont i wymiana elementów konstrukcji wieży kościoła przez PHU „WITBUD” -Ireneusz Winiarski ze Skalmierowic

2014 – II etap prac konserwatorskich przy kościele – fragmenty elewacji  północnej, zachodniej nawy oraz kruchty południowej. Kontynuacja prac konserwatorskich przez Pracownię Konserwatorską SECCO z Torunia

2015 – III etap prac konserwatorskich przy kościele – fragment elewacji nawy – kontynuacja prac  przez Pracownię SECCO

2015 – pokrycie blachą dachu na kaplicy cmentarnej oraz wiaty przy plebanii

2016 – pokrycie blachą budynku gospodarczego i remont garażu przy plebanii

2016 – wmurowanie tablicy granitowej upamiętniającej 1050 lecie Chrztu Polski, 125 lecie konsekracji świątyni i pobyt Prymasów Polski udzielających sakramentów w tej świątyni

2016 – IV etap prac konserwatorskich przy kościele -elewacja nawy północnej- kontynuacja prac przez Pracownię SECCO

2016 – zakup ekranu LED do wyświetlania tekstów pieśni w kościele

2016 -jubileusz 50-lecia gry na organach w kościele p. Małgorzaty Kolczyńskiej

2017-V etap prac konserwatorskich przy kościele – elewacja ściany południowej i północnej- kontynuacja prac przez Pracownię  SECCO z Torunia

2018-VI etap prac konserwatorskich przy kościele -kontynuacja prac przez Pracownię SECCO z Torunia

2019-VII etap prac konserwatorskich kończący wszystkie prace związane z elewacją ścian kościoła przez Pracownię Konserwacji  Zabytków SECCO  z Torunia – Anna Jaguś.

2020 -21- zakończenie prac konserwatorskich dwóch tarcz zegarowych i mechanizmu sterującego zegara znajdującego się na wieży kościoła.